Κατερίνα Γώγου, Τροίας 35α

daria-petrilli8

.

Το σπίτι μου όπως και το δικό σας
μπαίνει στα σπίτια των άλλων ανθρώπων
έτσι στενοί που ‘ναι οι δρόμοι
έτσι πολλοί που ‘ναι οι άνθρωποι.
Είναι φορές κολλητά όπως ζούμε
που θαρρώ πως κοιμόμαστε στο ίδιο κρεβάτι
πλένουμε τα δόντια μας με το ίδιο βουρτσάκι
και τρώμε το ίδιο φαΐ.
Μόνο που όταν φεύγετε
αφήνετε τα πιάτα σας άπλυτα
δεν εξηγείται αλλιώς
έτσι βρώμικος που είναι πάντα ο νεροχύτης.
Δεν πειράζει όμως.
Και κάνω ό,τι μπορώ
για να σας δείξω πόσο σας αγαπάω.
Γι’ αυτό κολλάω το μουστάκι
και βγαίνω με τη βεντάλια στην βροχή.
Για να γελάσουν τα παιδιά σας.
Μονάχα σας παρακαλώ μην μας κουτσομπολεύετε.
Κι αφήστε τη δική μου τη Μυρτώ ήσυχη.
Έτσι γεννήθηκε.
Λυπημένη.
~Τρία κλικ αριστερά, 1978~

Painting: Daria Petrilli

.

.

Advertisements

Κατερίνα Γώγου, Οι Λυπημένες Γυναίκες στα Σούπερ Μάρκετ

katerina-gogou

 

Οι μητέρες περνάνε ήσυχα

ανάμεσα από τα τρόφιμα

και κιόσκια με βιβλία

Σοβαρές. Απρόσιτες

Σαν δέντρα που δείχνουν νύχτα το θάνατο

χωρίς σημασία.

Ήσυχα

το καροτσάκι τους σπρώχνουνε

σε πάγους κατανάλωσης

γνωστή γλιστερή σιωπή

από τόσους συγγενείς τους νεκρούς

σ’απρόσωπα νοσοκομεία

Φοράνε τα παπούτσια της κόρης τους

κι από μέσα δεν έχουν δάχτυλα,δεν έχουν πόδια

έναν ήχο βαθύ όταν ανασαίνουν βγάζουνε

σαν να βουλιάζουνε αιώνια

ασθματικά βαπόρια

Φοράνε τη ρόμπα της μάνας τους

καφέ μπαμπακερή με ανοιχτά γαλάζια λουλούδια

Σε κάθε ασήμαντη κίνηση

πεταλούδες σκόροι

απ’τις μασχάλες τους φεύγουνε

για να γεννήσουν αυγά

στα πλαστικά λουλούδια

Συχνά πολύ τρομάζουνε

σα ν’άκουσε κάποιος τη σκέψη τους

και το ρύζι με τρόμο αγκαλιάζουνε

σαν να σφίγγουν στα χέρια τους

το πρώτο κατοχικό πρησμένο μωρό τους

Τα χέρια τους τυχαία σκοντάφτουνε

σε κάποιο ακριβό σαμπουάν ή σε εξωτική κολόνια

Εκεί μένουν ακίνητες.Ευλαβικές

γιατί με την αφή αγγίξαν τη φθορά

που τους αφήνει η λύπη

Κοιτάνε γύρω αδιάφορα

με σύγκρυο ερωτικό

στα γρήγορα μέσα στην τσάντα τους

ανέλπιδες σερβιέτες ρίχνουνε

που δε θα χρησιμοποιήσουν

.

Κατερίνα Γώγου , Ο μήνας των παγωμένων σταφυλιών εκδ. Καστανιώτη 1988

.