Ζέτα Μπελαούρη, Ανθρωποφαγία

E957BEA523EF92F8F8589614EA8AC178

Κι εκείνη η θάλασσα,

με τις βάρκες

γεμάτες υπνοβάτες.

Κι η ανάσα τους

κάθιδρος γρίφος

μια ζαριάς

« θα ζήσω ή θα πεθάνω»,

για υπόστεγο

ή νανούρισμα.

–Στενό νερό

η περιπλάνηση

που δεν καταπίνεται

μηδέ πλοηγείται–

Κι ύστερα,

φάνηκε ένας αρμόδιος Θεός

αλλά όχι Αλιέας.

Φορούσε στολή

και τα καϊκια του

από τσιγκέλια

και στοιχήματα φονιάδων.

Κι ανάμεσά τους

ένας που ‘λεγε

«κι εγώ!

έφαγα δυο ή τρεις,

δε θυμάμαι…»

κι η θάλασσα όλάκερη

μια βλασφημία.

~Η ύλη της αντοχής, εκδ. Γαβριηλίδης, 2015~

Photo: Via Google, refugees on boat (invert colours using photoshop)

.

.

Advertisements