Βασιλεία Οικονόμου, Αποχρώσεις αναχωρήσεων

022_ferdinando-scianna_theredlist

.

Δεν μου περίσσευε το ροζ
ως την ανάσα μελανή υπήρξα
σύρθηκα — δεν κολύμπησα
δυο χέρια με περίμεναν στην όχθη
χωρίς σταγόνα νερό.

Γνώρισα το Θεό από φωτογραφίες
κανένα μου φιλί δεν του άλλαξε την έκφραση
Πάτερ ημών οι βραδινοί μονόλογοι δεν απαντήθηκαν
Πατέρα,πώς ησυχάζουν οι παιδικές φωνές που γέρασαν.

Θυμάμαι τα μάτια σου
κανείς δεν μίλησε ποτέ γι’ αυτά
κι όμως για το φύλλο που πέφτει
για δυο σταγόνες βροχής στα γυαλιά
γεννήθηκαν τραγούδια και πέθαναν έρωτες.

Προφανώς αγαπούσαμε τα παραμύθια
τόσες αγνές προθέσεις που τελικά
μας κατασπάραξαν τα περιστέρια του κόσμου.

Στο θάνατο πορευόμαστε σαν αθάνατοι
το πρωί δένουμε τα παπούτσια μας
δένουμε τα παπούτσια μας και
λύνουμε τα χέρια.

 ~Το υπόλοιπο της αφαίρεσης,Γκοβόστης,2015~

Photo: Ferdinando Scianna / Monica Belucci, Palermo 1997

.

.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s