Χαρά Ναούμ, Ες αεί

Οι_δεσποινίδες_της_Αβινιόν

.

Όποτε πότισα εκείνο το τριαντάφυλλο
ποτίστηκαν μαζί οι εσταυρωμένοι κάτω από το περβάζι μου
γιατί τι άλλο είναι τα ποιήματα
από χιλιάδες χέρια που περιπλανώνται ανέγγιχτα
από λουλούδι σε λουλούδι

Προδρομικός κυβισμός
Τεχνική: κολάζ

Το ‘χαν προβλέψει
οι δεσποινίδες της Αβινιόν

Θα ξυπνούσαμε ένα πρωί
με μάτια να στροβιλίζονται
μύτες να αποσπώνται απ’ τον καμβά
-χωρίς τη σύμπραξη προσώπου-

Θα παίζαμε κιθάρα με τα γόνατα
Τα αυτιά μας
nature morte
πλάι στο
χέρι-βάζο
με τις ορχιδέες
θ’ αποζητούσαν κώφωση
ενοχλημένα από
ένα στόμα-έντομο

Και τα προώρως
νυσταγμένα χέρια μας
-αόρατα στη σύνθεση-
[κρύβονται πίσω από
τρίγωνα,
τετράγωνα
τέταρτες διαστάσεις-καταιγίδες]
θα ‘ταν αιτία
ν’ αποκολληθεί
ο αμφιβληστροειδής
των μαχαιριών
-φυτρώνουν εκεί που δεν τα σπέρνουν-

Τα πέλματα
κουτσά-στραβά
θα διασκορπίζονταν κι εκείνα
εις ένδειξη…αρμονίας του τοπίου

Update status:
Οι δεσποινίδες της Αβινιόν
παίρνουν το τσάι τους
στο καφέ Ronstand
Τ’ αλλοπρόσαλλα μάτια τους
γυμνώνουν τους κήπους

Painting: Picasso, Les demoiselles d’ Avignon

.

.

Γλυκερία Μπασδέκη, Μ’αρέσει που συζητάμε πολιτισμένα

images

.

θα σε σκοτώσει

το τσιγάρο (είπες)

το τραμ Πατήσια-Λάρισα

το νι πριν τα φωνήεντα

το ασετόν,οι λάμπες αλογόνου,

ένας φαντάρος Κώστας

απ’ τον ‘Εβρο (είπα)

θα με σκοτώσει επίσης

***

 d691cae009f95dd7397263bc07356a36

***

”Η ποίηση δε θα με κάνει ψηλότερη, ομορφότερη, δε θα εξαφανίσει κιλά και κυτταρίτιδα. Δεν είναι Ζεροβιτάλ ούτε υποκαθιστά τα φιαλίδια της Μαντάμ Ασλάν. Δεν θα προκαλέσει δραματικές εξομολογήσεις, ούτε θα με σώσει από βιοψίες. Το κατάλαβα νωρίς, το κρατάω και συνεχίζω την εξαίσια καθημερινότητα που με περιλαμβάνει. Δεν είμαι το πλέον κατάλληλο πρόσωπο να μιλήσω για το πώς γράφεται η ρημάδα (η ποίηση). Αγνοώ τους βαθύτερους ψυχικούς (ή άλλους) μηχανισμούς που σε αναγκάζουν να γράφεις. Από το πρώτο στο δεύτερο βιβλίο μου μεσολάβησαν είκοσι τρία χρόνια δημιουργικής απραξίας –τα ποιήματα δεν είχαν καμιά ανάγκη, ζούσαν στην κοιλιά μου, έπιναν αμνιακό κι έκαναν κωλοτούμπες–ευτυχισμένα στην αναμονή τους. Δεν τα έβγαλα με το ζόρι – ξύπνησα ένα πρωί κι έσπασαν τα νερά. Αυτό ήταν. Αυτό είναι. […]

[…]Όταν η Μαστοράκη γράφει «κι ήταν ωραία, και αχρεία Θε μου», όταν ο Στεριάδης βρίσκεται «στην κατάσταση Ολυμπιακός Πειραιώς», όταν ο Γιώργος Μαρκόπουλος μιλάει για «Γλώσσα ανθρώπινη σε μικρή λεκανίτσα», όταν ο Κοντός δηλώνει «Ήτανε Μάρτιος και είχα απολέσει την όρασή μου» κι ο Κακναβάτος αναφωνεί «σε νίκησα Ιουστινιανέ διακοσμητή», η φιλολογία πάει περίπατο κι οι ειδήμονες ρουφάνε το αυγό τους. Σε σχίζει η ποίηση, σε διαπερνά, σ’ αφήνει έκθαμβο θηλαστικό σε παχνί να ψελλίζεις ωσαννά. Ποιήματα, στίχοι, αποσπάσματα και εγκόλπια, που μπορεί και να σε ανατινάξουν αν δεν προσέξεις.”[…]

(http://bibliotheque.gr/?p=13293#sthash.vgAdctRs.dpuf)

Photo: από την ταινία ”Ευδοκία” του Αλέξη Δαμιανού.

.

.

Ηλίας Τσέχος, Αγριόχορτο στόμα

dina brodsky_i_wake_to_sleep

.

Ραφεία μνήμης

Τίποτα δε θυμάμαι

Από ό, τι φόραγες

Πόσες φορές χτενιζόσουν

Πόντους στα τακούνια σου πόνους

Πείνες όσο κακομαγείρευες

Ξηλώματα φιλιά

Στα μαντήλια

Τίποτα από τους όρκους

Τα σιδερώματα

Καφέδες που δεν χύθηκαν

Ελιές πικραμένες

Θυμάμαι τα χιλιόμετρα

Χαμόγελα ναυάγια

Χίλια βυζιά σεντόνια

Μουρμουρογάργαρα

Που τώρα αδίψαστα

Ας πιώ τους ήχους

Να γκρεμιστώ

Μες στις φωτογραφίες

***

Εξώφυλλο

Όσο απουσιάζω

Κάντε με παρέα

Χαρακώματα

Ταράσσεται χαρά

Από το φως που

Φεύγει κι έρχεται

Πελάτη αναγνώστη

Μανταλάκι

Ρούχα γκρεμνά

Πότισμα αυτόματο

Σε κάποτε περίπτερα

Ανάλογα τα

Οπισθόφυλλα

Τιμή να αλλάξεις

Μάνα χώρα

Χρόνο

***

Ξανθή γραφή

Κάθε λίγο και λιγάκι

Μια ξανθιά γοργόνα

Χαμογελά χασμουρητά

Από το σταυροπόδι

Αλάτι πέφτει ανάλατα

Κρέμονται λευκά βρακιά

Σε όλα η πλατεία

Χτενάκι έρχεται και πα

Ωραία μελανόμορφο

Χαϊδεύει τρίχες και ευωδιαστά

Ξανθογελά Ιούνης

Άκρια χειλιών κλειστά

Εάν ρωτά την αγαπώ

Αλλάζει πόδι και παράδοση

Κοντά πηγαίνω πιο σιμά

Κατάφαση πλημμύρα

Χαθήκαμε στα ρέματα της Αττικής

Art: Dina Brodsky

.

.