Στέλλα Βλαχογιάννη, Μαρτυρίες για την Ιωάννα την Μοναχική

stevenkenny-these maphores

 .

Κάθεται σπίτι όταν οι άλλοι λείπουν. Κλείνει τα παράθυρα.

Ανάβει κερί. Ανάβει τσιγάρο. Δέχεται όσους στερήθηκε.

Κακός χαρακτήρας· απότομη, μονομανής, είρων. Έτοιμη κάθε στιγμή ν’ αγαπήσει.

Αν δεν ήμουν η θάλασσα, έλεγε, θα ήμουν η μουσική.

Τίναζε απ’ τα μαλλιά της τα πουλιά της φωτογραφίας

Κι απ’ το σώμα της τον άδειο χρόνο.

Ή σωπαίνει ή φλυαρεί. Δεν κάνει παζάρια.

Τους έδινε ψυχή και της ζητούσαν λόγια.

Εγώ, έλεγε, η Ιωάννα η Μοναχική

κατάγομαι από τον εαυτό μου

αλλά ευχαρίστως να έρθω στον νου σας

μιαν από αυτές τις λάθος μέρες.

.

~Η θλίψη του σώματος εκδ. Μικρή Άρκτος,2003~

Painting: Steven Kenny

.

.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s