Κατερίνα Γώγου, Οι Λυπημένες Γυναίκες στα Σούπερ Μάρκετ

katerina-gogou

 

Οι μητέρες περνάνε ήσυχα

ανάμεσα από τα τρόφιμα

και κιόσκια με βιβλία

Σοβαρές. Απρόσιτες

Σαν δέντρα που δείχνουν νύχτα το θάνατο

χωρίς σημασία.

Ήσυχα

το καροτσάκι τους σπρώχνουνε

σε πάγους κατανάλωσης

γνωστή γλιστερή σιωπή

από τόσους συγγενείς τους νεκρούς

σ’απρόσωπα νοσοκομεία

Φοράνε τα παπούτσια της κόρης τους

κι από μέσα δεν έχουν δάχτυλα,δεν έχουν πόδια

έναν ήχο βαθύ όταν ανασαίνουν βγάζουνε

σαν να βουλιάζουνε αιώνια

ασθματικά βαπόρια

Φοράνε τη ρόμπα της μάνας τους

καφέ μπαμπακερή με ανοιχτά γαλάζια λουλούδια

Σε κάθε ασήμαντη κίνηση

πεταλούδες σκόροι

απ’τις μασχάλες τους φεύγουνε

για να γεννήσουν αυγά

στα πλαστικά λουλούδια

Συχνά πολύ τρομάζουνε

σα ν’άκουσε κάποιος τη σκέψη τους

και το ρύζι με τρόμο αγκαλιάζουνε

σαν να σφίγγουν στα χέρια τους

το πρώτο κατοχικό πρησμένο μωρό τους

Τα χέρια τους τυχαία σκοντάφτουνε

σε κάποιο ακριβό σαμπουάν ή σε εξωτική κολόνια

Εκεί μένουν ακίνητες.Ευλαβικές

γιατί με την αφή αγγίξαν τη φθορά

που τους αφήνει η λύπη

Κοιτάνε γύρω αδιάφορα

με σύγκρυο ερωτικό

στα γρήγορα μέσα στην τσάντα τους

ανέλπιδες σερβιέτες ρίχνουνε

που δε θα χρησιμοποιήσουν

.

Κατερίνα Γώγου , Ο μήνας των παγωμένων σταφυλιών εκδ. Καστανιώτη 1988

.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s