Σύλβια Πλαθ, Καθρέφτης

il_570xN.354709232_kqsi

.

Είμαι ασημένιος κι ακριβής. Δεν έχω προκαταλήψεις.
Ο,τι κι αν δω, το καταπίνω αυτομάτως
Ακριβώς όπως είναι, αθάμπωτο από αγάπη ή απαρέσκεια.
Δεν είμαι σκληρός, μόνο ειλικρινής
Το μάτι ενός μικρού θεού, τετραγωνισμένο.

Τον περισσότερο καιρό αυτοσυγκεντρώνομαι στον απέναντι τοίχο

Είναι ροζ με στίγματα. Τον έχω κοιτάξει τόσο πολύ
Που νομίζω πως είναι κομμάτι της καρδιάς μου. Αλλά τρεμοσβήνει.
Πρόσωπα και σκοτάδι μάς χωρίζουν ξανά και ξανά.

Τώρα είμαι λίμνη. Μια γυναίκα σκύβει από πάνω μου,
Ψάχνοντας στις εκτάσεις μου να βρει ποια είναι στ’ αλήθεια
Έπειτα γυρνά σ’ αυτούς τους ψεύτες, στα κεριά ή στο φεγγάρι.
Βλέπω τη ράχη της και την καθρεφτίζω πιστά.
Με ανταμείβει με δάκρυα  και ένα αγωνιώδες σφίξιμο των χεριών.
Είμαι σημαντικός για κείνη.Έρχεται και φεύγει.
Κάθε πρωί το πρόσωπό της αντικαθιστά το σκοτάδι.
Μέσα μου έχει πνίξει ένα  νεαρό κορίτσι, και από μέσα μου μια γριά γυναίκα
αναδύεται προς το μέρος της, μέρα με τη μέρα,σαν τρομερό ψάρι.

[Πρωτοδημοσιεύτηκε το 1961]

 Μτφρ: Κατερίνα Ηλιοπούλου- Ελένη Ηλιοπούλου.

.

.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s