Παναγιώτης Τριτάρης, Ο κλειδάριθμος του πεύκου (μέρος α’)

Παναγιώτης Τριτάρης, Ο κλειδάριθμος του πεύκου (μέρος α')

Όλα ξεκίνησαν από τη μετατροπή
του επιθέτου σε ουσιαστικό.
Δεν φθάσαμε όμως και πολύ μακριά έτσι.
Ήταν αναμενόμενο:
Οι λέξεις είναι ένα τιμητικό άγημα
που στέκει σε στάχτη προσοχής
καθώς περνάει ο Κόσμος.
Περισσεύουν όμως πάντα τα πεύκα
και η ορμητική δεντρότητά τους τον Αύγουστο
όταν αφήνουν πίσω τον ίσκιο και τις ρίζες τους
το βέβαιο της ακινησίας τους και το θάλλος το ωραιότατο
και ξεχύνονται στα κύματα του Ιονίου
και κολυμπούν κι ξανοίγονται και ψάλλουν
Εις πολλά έτη Δέσποτα Διονύσιε
Εις πολλά έτη Δέσποτα Ιωάννη Σεβαστιανέ
Εις πολλά έτη Δέσποτα Αντρέϊ
και κολυμπούν και ψάλλουν
Αμήν το κύμα και ο νεκρόδειπνος
Αμήν ο αέρας και η λακριμόζα
Αμήν ο ουρανός και ο αμήν, ο μάρτυς, ο πιστός
Αμήν το αεί εάν.
και μακραίνουν και ψάλλουν
Πάτερ ημών των λυγμών
Πατέρα μου
Πατέρα
και ψάλλουν πατέρα
ότι Σου εστί κάθαρμα ταγματασφαλίτη
η νομή της αρτοκλασίας της ενορίας
και η ανέμελη ζάχαρη στα δάχτυλά μου
που κόλλησε και σέρνει για πάντα πίσω μου
την αγέλη των αρουραίων Κυριακών.
Αμήν λέγω
τα πεύκα του Ιονίου
που κολυμπούν και ξανοίγονται και ψάλλουν
εισέτι.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s