Στέλλα Δούμου, Μανδραγόρες

Στέλλα Δούμου, Μανδραγόρες

– Τί κάνεις εκεί κοριτσάκι μου; είπε η Νύχτα.
– Φυτεύω μανδραγόρες ,κυρία , στον αγρό.
-Και τί θα τους κάνεις εσύ τους μανδραγόρες κοριτσάκι μου;
-Τη ρίζα τους θα νανουρίζω να μην κλαίει μες το βαθύ σκοτάδι.
Κρέμασε καλή κυρία το φεγγάρι σου για σκιάχτρο..
-Σ’ αυτόν τον τόπο που φυτεύεις δεν ζούνε πια οι παιδικές ηλικίες. Και το χώμα
είναι νεκρό, δεν ανασαίνει. Γιατί δεν κάνεις δικό σου παιδί να το νανουρίζεις;

.

Beth Hoeckel 4

.

– Γιατί απ’ τη μεριά που έσπασε ο χρόνος ,καλή κυρία, ξεχύθηκε
μια πολυτάραχη βροχή κι εκεί που φιλιόντουσαν δυο δρόμοι χάθηκε το παιδί μου
κι ας του ‘χα ράψει επάνω στα μαλλιά του άνεμο
στις τσέπες σπόρους της αυγής και την αγάπη μου να γλείφει όταν διψάει.
Μην το ‘δες καλή κυρία; Φορούσε ακόμα τα ρούχα του τα παιδικά
και είχε βαμμένο το στόμα από σταφύλια και φιλιά
και στου μετώπου του το μάρμαρο
σημάδι έλαμπε του Αθώου.

Photos:  Edith Lebeau,  Beth Hoeckel

.

.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s